Horizontas

πιασάρικος τίτλος ε;

well, απ' όσο κατάλαβα εγώ το ταπεινό κοριτσάκι οι Έλληνες έχουν ένα πρόβλημα με το να γράφουν ελληνικές λέξεις στα Αγγλικά σε ελληνικό έδαφος όμως. Τι εννοώ; Ο τίτλος του ποστ τα λέει όλα.
Φίλε, χτίζεις ένα ξενοδοχείο που έχει θέα. Βλέπει το απέραντο γαλάζιο. Βλέπει τον ορίζοντα και φυσικά θες να το ονομάσεις "Ορίζοντας". Μέχρι εδώ καλά. Πές μου...δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ να σου πεί οτι είναι Horizon στα αγγλικά. Τώρα θα μου πείτε οκ.. μπορεί να λέει κανας νόμος οτι πρεπει να το ονομάσει στα αγγλικά όπως είναι γραμμένο στα ελληνικά. Αλλα και πάλι, διάλεξε αλλο όνομα! ακους εκει "Horizontas" και θές να βγάλεις λεφτα; (το ξενοδοχείο αυτό υπαρχει στα Φλογητα Χαλκιδικής).

Το ίδιο και χειρότερο έκανε ένας στην Σκύδρα(Ν. Πέλλας). το ξενοδοχείο το λένε Ηλέκτρα. ολα ωραία και καλά. Μου φτιάχνει ένα λογότυπο τεραααααααααστιο " ΗΗ" . Ηοτελ Ηλεκτρα; θα μου πείς το "ΞΗ" θα ταν λίγο ξενέρωτο... γιατί; γιατι; γιατι;

Καλά ας μην μιλήσω για διάφορες καφετέριες και παρόμοια...

αχ δεν μπορώωωωωω τα χάπια μου

Ώρα για δροσερά...

αγόρια στην παραλία..χοχο Δηλαδή οφθαμόλουτρο. (see but do not touch ha?)

Σας αφήνω για λίγο να πάω να κάνω και γω καμιά βουτίτσα (λίγο πλατσούρισμα στα ριχά..και μέχρι εκεί που πατώνω...και χωρίς μακροβούτια, επειδή παρ΄όλες τις μακρόχρονες προσπάθειες μου, ακόμα δεν το χω καταφέρει!) Για να δούμε πόσο θα αντέξω γιατί δεν είμαι και πολύ της θάλασσας (ιδίως όταν δεν έχω την παρέα που θέλω και κάποιον που να ξέρει να παίζει τάβλι...)

Παρεούλα θα χω και μερικά βιβλιαράκια... του Stephen King "O μαύρος Πύργος Ι + ΙΙ" (τα υπόλοιπα όταν επιστρέψω), του Irvin Yalom "Als Nietsche weinte" (ντάξει δεν θέλει πολύ φαντασία, φαίνεται ποιο βιβλίο του είναι), της Agatha Christie "The seven dials mystery"( όχι οτι θα έλειπε η "θεία" απο τις επιλογές μου) και του Γιώργου Λακόπουλου "Έγκλημα στο Da Capo"(αυτό ήταν το τυλιγμένο βιβλίο απο το bookcrossing convention των Χανίων..φςςςς). Θαρρώ πως είναι περίεργες επιλογές για παραλία (και σπίτι) αλλά αυτά μου καναν κούκου!
Παρεούλα για τα δύσκολα βράδια θα χω και το λαπτόπι χωρίς ίντερνετ φυσικά αλλά με σκληρό και 4ο και 5ο κύκλο greys anatomy.

Φεύγω λοιπόν σε λίγες ωρίτσες...και θέλω και δεν θέλω(τι περίεργος ανθρωπος που μαι ώρες ώρες!)

ps:ούφ, ήθελα στα βιβλία να βάλω και κανα link αλλά δεν ανοίγουν με την καμία οι ιστοσελίδες με την χαζοσύνδεση που χω..sorry!!!!

ps2: οι φωτογραφίες είναι απο διάφορα sites, κάποια είναι πολύ άκυρα...sorry for that too:P

ps3: καμιά φορά και η επιφάνεια είναι καλή..

ps4: Καλά δεν συγκρίνετε με τη Ζάκυνθο η παραλία που θα πάω, αλλά απο το τίποτα..

KAΛΟ ΜΟΥ ΠΛΑΤΣΟΥΡΙΣΜΑ!!

Θέλω να είσαι σοβαρή....

μου 'λεγε χτές ο κούνελος καθώς έβγαζε φωτογραφίες. Άντε τώρα να σοβαρευτώ. Φαίνομαι και σαν χαζή όταν είμαι σοβαρή. Σε κλάσματα δευτερολέπτων έπρεπε να σκεφτώ κάτι που θα με κάνει να κοιτάω σοβαρά μέσα στο φακό της κάμερας.. Και απο όλα τα πιθανά σενάρια και σκέψεις που θα μπορούσαν να με κάνουν να κοιτάω σοβαρά στην φωτογραφική ..... εμένα μου ρχετε αυτό....

Μ Ι Λ Α Σ Μ Ε Τ Ο Ν ..................
.

όχι δεν ξέρω γιατι μου ρθε αυτό. και δεν το πα μια φορά ..το πα σίγουρα 3! Γιατρέ μου..θα γίνω καλά;

ps1: Απο την καινούργια μας φουρνιά γατιών, το ένα έχει ένα σημαδάκι στο κεφάλι του και η μαμα μου το φωνάζει Γκορμπατσοφ. Λέτε απο εκεί να μου ρθε η έμπνευση;

ps2: Χτές πρώτη ή δευτερη φορά χτύπησα όλες τις πλευρές του εισητηρίου καθώς έφευγα απο την Αριστοτέλους για να πάω στην Νεάπολη! γιεεεεεαααααα

What is this? (pre-post to the Florina-post)- Edited: it's a...

Is this a bird? nooooooo,
Is this a plane? noooooo,
Is this a twister?? :P
Πω και είχα τύψεις που το βγαζα φωτογραφία..έλεγα μην είναι κανένας παππούλης μέσα και έχω τρεχάματα..αλλά τελικά είναι κάτι άλλο..τί; (Η απάντηση αύριο)

Τράπεζα ρε σεις!!! δεν το πίστευω ρε!!!

το κερασάκι που μου πεσε απ' το χέρι....

όχι δεν γίνετε, δεν είναι δυνατόν....εσυ..λαλαλαλαλ

αχ! τι τραβάω η γυναίκα. Σύνοψη κατάστασης: Μένω στη γειτονιά με τις τρελές. Ο μέσος όρος ηλικίας των κατοίκων της πολυκατοικίας μου είναι 67. Κάθε Τετάρτη και Σάββατο καθαρίζουν τη πολυκατοικία. Έχω πατάκι στη πόρτα.

Το πατάκι λοιπόν οι καθαρίστριες το κρεμάνε στα κάγκελα όταν καθαρίζουν και γω επιστρέφοντας από τη δουλειά το βάζω κανονικά μπροστά στην πόρτα μου. Αυτό έκανα και σήμερα. Μπήκα στο σπιτάκι μου μαγείρεψα, έφαγα, χάζεψα στο Ίντερνετ μέχρι που με έπιασε μια λιγούρα και είπα να πάω να πάρω ένα γλυκάκι. Ανοίγω λοιπόν την πόρτα και βλέπω πεσμένο πάνω στο χαλάκι μου ΕΝΑ ΚΕΡΑΣΙ. (με κοτσάνι αν αυτό βοηθάει την investigation). Τονίζω ότι δεν ήταν κάπου στον διάδρομο το κερασάκι, αλλά πάνω στο πατάκι μου.

Και σας ρωτάω τώρα εγώ φίλοι μου...τι σκατά δουλειά έχει το κεράσι στο πατάκι μου; Να έπεσε απο κάπου εκεί πάνω ...αποκλείεται. Να έτρωγε κάποιος κεράσια ανεβαίνοντας και να του έπεσε; αποκλείεται είπαμε είναι 100χρονων όσοι μένουν εδω. Σας δίνω λοιπόν μια μικρή βοήθεια.. η αποπάνω μου είναι αρχικουτσομπόλα. Είναι η γιαγια Reuter ή μήπως η γιαγιά Gossip (Gossip Granny). Αυτή λοιπόν δεν αφήνει μύγα να περάσει απο το μπαλκόνι της χωρίς να της κάνει ανάκριση. σας λέω σταματάει πεζούς φωνάζοντας τους απο το μπαλκόνι για να τους ρωτήσει και καλά τα νέα.

Εγώ προσπαθώ να την αποφύγω. Αλήθεια. Πάω τοίχο τοίχο για να μην με δεί απο το μπαλκόνι της. Πέρσι μου χτυπούσε το κουδούνι γιατι έκανε έρευνα για ένα πακέτο τσιγάρα που βρήκε και καλά στην είσοδο και μην τυχών είναι δικό μου και μείνω χωρίς τσιγάρα.
Προχτές μετα απο 3 μέρες που έλειπα απο το σπίτι με πιάνει στην είσοδο και με ρωτάει " Μου ρχεται καπνός απο εσένα. Μήπως έρχεται κάποια Φ Ι Λ Η σου που καπνίζει;" ..της απάντησα " Εγώ δεν καπνίζω. Ο Χ Ι. " και αυτή τα δικά της..μπλα μπλα..ξέρω πως δεν καπνίζεις αλλά μου ρχεται καπνός απο σένα και αν έρχεται κάποιος που καπνίζει κτλ κτλ .

Ρε γιαγιά..έλεος

Go to hell Mr. Petros

Σίγουρα υπάρχουν και στις ζωές σας άνθρωποι που ίσως βλέπετε και καθημερινά και δεν τους πάτε με την καμία. Ε ναι φυσικά δεν θα μπορούσαν να λοίπουν τέτoιοι απο την δική μου. Ειδική κατηγορία η βαριεστημένοι πωλητές και τα χαζά γκαρσόνια.

Σ' αυτό το Post θα εκθέσω τον @#$%^&(*&^%$#@ κ. Πέτρο.

Δίπλα στο σπίτι μου υπάρχει ένα μεγάλο σούπερ. Αντί λοιπόν να παίρνω συσκευασία τα τυριά, αλλαντικά κτλ -τι κάνω σαν καλή νοικοκυρά;(γκουχου;) Φυσικά! Πάω στο ψυγείο οπου τα κόβουν φετούλες (στα γερμανικα Käsetheke). Ε, εκεί είναι ο κ. Πέτρος. Θα ναι κοντά στα 60 με μια ξυνισμένη μούρη (μονίμως- είτε μιλάει, είτε χαμογελάει-είτε κόβει φετούλες-είτε ξύνετε).Μιλάμε για Ξ Υ Ν Ι Λ Α. Αυτός λοιπόν δεν πρέπει να με συμπαθεί at all. Σας παραθέτω κάποια περιστατικά που τον έχουν κατατάξει 2ο στην Hate-List (Το Νο 1 είναι μεγάλη ιστορία και φυσικά γυναίκα και παλιοbitch).

επεισόδιο 1: Ορεξάτη και έτοιμη για γουρουνιά πάω στο ψυγείο(Theke), μετα τις καλησπέρες του ζητάω Μορταδέλλα. Με κοιτάει και λεει: "Ε, έχει πολλά λιπάκια η Μορταδέλλα- τι την θες; Παχαίνει". Εχμ και τι σ'εχω ρε βλάκα γκόμενο και μου το λες;

επεισόδιο 2: Πάω και ζητάω λίγο (καπου 200γρ) τρυμμένο τυρί. Πέρνει ένα κομμάτι, το τρίβει στη μηχανή και μου λεει οτι βγαίνουν 400γρ. Λέω οτι είναι πολλά και δεν τα θέλω. Η απάντηση του; "Ε, αφού θα το φας...δεν θα το φάς;" Σώπα ρε μλκ που θα σου δώσω και λογαριασμο!

επεισόδιο 3: Πήγαίνοντας προς την Theke βλέπω τον Μr. Petros να μιλάει με τον συνάδερφο του απο το κρεοπωλείο. Καλησπέρα. Τίποτα- συνεχίζει να του μιλάει. Τους κοιτάω επίμονα. Ο κρεοπώλης του κάνει νόημα και του λεει " έχεις πελάτισσα". Ο αρχιβλαξ δεν ασχολείτε και ο καημένος κρεοπώλης απομακρύνετε για να μου δώσει επιτέλους σημασία ο Τυροπωλητης. Αμ δε! Τι κάνει αυτός; Συνεχίζει να μιλάει λεει κανα 3-4 προτάσεις ακόμα και μετα στρέφει την ξυνισμένη μούρη του προς εμένα. (Αντε και... Αντε και.. λεω)

επεισόδιο 4: Πολλές φορές ξεχνιέμαι και πάω λίγο πριν κλείσουν. 20:45, 20:50. Μπορεί να με κράξετε αλλά θεωρώ οτι μπορούν να με εξυπηρετήσουν και εκείνη την ώρα και στο κάτω κάτω αν ΔΕΝ μπορούν, ευκολα μπορουν ευγενικά να μου το πουν "ξες κορίτσι μου καθαρίσαμε τα μηχανήματα και δεν μπορουμε να σε εξυπηρετήσουμε τωρα..έλα 5 λεπτάκια νωρίτερα την αλλη φορα." Νταξ . κατι θα ταν και αυτο. Αυτός φυσικά, με ξυνοκοιτάει, δείχνει έντονα οτι ειναι τρομερα συσαρεστημένος απο την παρουσία μου και απο την επιθυμία μου για 5 φετούλες τυρί και μου λεει " Γαβ γαβ γαβ να ρχεσε νωρίτερα.Τωρα καθάρισα." ΟΥΓΚ (καλα παραδέχομαι το γαβ γαβ δικό μου είναι..)

επεισόδιο 5: Μακεδονικό Light σε φέτες. Ναι υπάρχει ή υπήρχε. Dunno. Ρωτάω λοιπόν άν έχουν το συγκεκριμένο τυράκι. " Να πας στο ψυγείο" Ε; Με ξαπόστηλε κανονικά ή μοου φαίνετε;

Αυτά είναι μερικά απο τα ωραία του Mr. Ξυνίλα 2008 και 2009 (μη σας πω και 2007)(Κρατάει τον τίτλο του γερά). Σκέφτομαι να πάρω εκδίκηση. Μια φέτα Μορταδέλα,
ναι αυτή με τα πολλά λιπάκια, μια ζαμπόν, μια μπεικον (οχι απο αυτό απο το άλλο), μια μακεδονικο, μια Ντιρόλο. . 145 γρ Ρεγκατο.πολύ είναι, κόψτε το κτλ τκλ τκλ .

Ομολογώ οτι τελευταία τον αποφεύγω. Τυρί πλέον πάω αλλού και παίρνω. Χωρίς γκρινιες και ξυνίλες.

Edit1: αναγκαστηκά πήγα σήμερα να πάρω λίγη φέτα. του λέω το πολύ 200γρ. βαριά βαρια. μου βγάζει ένα κομμάτι.Λεει 'αυτό;Μια μερίδα είναι.'Το ζυγίζει.150γρ. μμμ παλι καλα που δεν είπε οτι είναι μια χαψιά. Extra Bonus Hate Point ενω το ανέβασε με το μαχαίρι απο τη σαλαμούρα..το επιασε με το χέρι να το βάλει στο χαρτι.σκέφτομαι να το πετάξω.απο την άλλη κρίμα τα λεφτα.θα το ξύσω .το τυρι.:Ρ

Denon

όποιος δε τη ξέρει είναι απλά μικρός..Η ταμπελίτσα αυτή είναι απο δισκάδικο(που απορώ πως δουλεύει ακόμα και ποιος μπαίνει να πάρει δίσκους της Άντζελας). Τη πρώτη φορά που το είδα..έπαθα κάτι της.. παίζει και να χω ακόμα κασετα της Denon σπίτι..πρεπει να ψάξω τις κασετες..Μου θυμίζει πως μικρή έγραφα τραγούδια απο το ραδιόφωνο΄(το κλασσικό). Αλλά θυμάμαι και 3 ιδιαίτερες κασέτες που μάλλον πάνω στην εφηβεία τις διεγραψα(ε δεν είχα λεφτα έπρεπε να γράψω πιο καινούργια τραγούδια άρα τις ξαναεγραφα).

3η καλύτερη..ηχογράφηση ραδιοφωνικής εκπομπής του μπαμπά μου..θυμάμαι να την ακούμε με την αδερφή μου και ενδιαμεσα να μιλάει ο μπαμπας μας.και να κοιτιόμαστε και να λεμε..ρεεε ο μπαμπας δεν είναι αυτός..και να σκαμε στα γέλια!! (Pink Floyd-another break on the wall)

2η καλύτερη..με είχαν ηχογραφήσει όταν ήμουν μωρό και κελαιδουσα τα ακαταλαβήστικα μου.(αίσχος που έσβησα κατι τετοιο)

1η καλύτερη..εγώ θυμάμαι ένα κασετοφωνο-ραδιόφωνο του θείου μου όπως αυτό που κρατάνε σε ταινίες στους ώμους τους πάνω..και είχα ηχογραφήσει με αυτο το γαμάτο μηχάνημα τη γιαγιά μου την Ευτυχία να τραγουδάει στα τούρκικα..(φωνάρα η γιαγια) και να σταματάει επειδή την έπαιρναν τα ζουμιά και γω να μην ξέρω τη να κανω..(νταξ..σταματούσα τη κασέτα) αχχ το βληματάκι πρεπει να χω σβήσει ΚΑΙ αυτήν. Δυστυχώς

παράδοση λαμπάδας..

α ρε παιδιά!! έχω τόσα στο μυαλό μου..θέλω να αναρτήσω και να πω τόσα πραγματάκια.άλλα δεν κάθομαι.. Λίγες ώρες πριν την παράδοση της λαμπάδας στην βαφτισιμιά μου..είπα να γράψω λίγα πραγματάκια εδώ
Που λέτε εγώ όταν ήμουν μικρή για κάποια χρόνια έπαιρνα κανονικά δωράκια από τη νουνά.(που είναι και γαμάτη και ζαχαροπλάστης..), από τότε που παντρεύτηκε..είχε τα δικά της και χάθηκε..Τώρα πάω εγώ για επίσκεψη..όλα καλά.

Έλεγα λοιπόν πάντα ότι εγώ θα γίνω καλύτερη νονά. έλα μου όμως ..που δεν καταλάβαινα τότε.. και εδώ έρχεται και κολλάει η φράση " όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις" που τοοοοσες φορές ακούμε όταν είμαστε μικρά. Μεγάλωσα και κατάλαβα..οτι ενώ το βαφτιστήρι είναι αυτό που μετράει και για το οποίο θα έπρεπε να νοιάζομαι πραγματικά.. η σχέση με την μάνα του παιδιού είναι αυτή που καθορίζει την σχέση μου με το παιδί Δυστυχώς΄... όσοι διαβάζετε τα tweets μου είδατε προχτές ...πανικός. Λάθος συνεννόηση. Η κουμπάρα παρήγγειλε λαμπάδα.εγω πήγα την πήρα..αυτή δεν κρατιόταν και πήγε την πήρε πριν απο εμένα.Και σήμερα το μωρό θα πάρει πάλι το ίδιο δώρο Αρνούμαι να πάω να την αλλάξω..γιατί εγω είμαι η νουνα..και δεν έπρεπε η βλαμενη να ανακατευτεί (Το σκηνικό δεν είναι τόσο απλό..αλλά δεν θέλω τώρα να γράψω τα πάντα) Απλα..τα χω παρει τόσο κρανιο και δεν ξέρω πως πρεπει να συμπεριφερθω σήμερα.. σκατακια... Αυτά πουλάκια μου.. και τώρα ..μια φώτο απο Αθήνα..

(Ήμουν Αθήνα..και με πήγαν στην μπουτίκ του ΠΑΟ...και εκεί και τι δεν είδαν τα μάτια μου..ρε..παπουτσακια για βρεφάκια με τριφύλλι, σαλιάρες, πιπίλες..omg)
και να τι έπρεπε να πάρω....

στρουμφάκια

θυμάμαι στην εκδρομή στα Γιάννενα την Mafalda να αναφέρεται στα στρουμφάκια μέσα σε μανιτάρια..χεχε και να ένα ποστ για τα αγαπημένα μου μανιτάρια. Πάνε οι κονσέρβες με τα απλά μανιταράκια...ανακάλυψα στον μανάβη ένα μίξ με διάφορα μανιταράκια...περιλαμβάνει...
pholiota aegerita


pleurotus


champignons


cornucopie




στο σύνολο είναι έτσι..

αχχχχχχχχ είναι τέλεια λέμε..

Το άλλο γαμάτο μανιτάρι είναι το πορτσίνι. Το γνώρισα στο ιταλικό εστιατόριο που πηγαίνω εδώ..(και μερικούς σας έχω ζαλίσει κιόλας..) έχει μια τόσο έντονη γεύση που με μαγεύει κάθε φορά. Είναι μεγάλο κόλλημα.

Μου τρέχουν τα σάλια!!!

coming soon...

ναι ναι το ξέρω..πάλι δεν γράφω...αλλά όπως είπα και στον κούνελο..θεματάκια υπάρχουν..εγώ δεν κάθομαι να γράψω.. εδώ λοιπόν τα ποστς που θα ακολουθήσουν...

--> Η κουτσή βαλίτσα και η φάγε
--> πολη+νερό
--> Ταξίδι #1 Καστοριά
--> Ταξίδι #2 Γιάννενα
--> Εξόρμηση #1 Αριδαία #2 Πτολεμαΐδα/μύλος
--> Αβατάρ (α ρε κούνελε!!)

Οι τίτλοι φυσικά δεν είναι όλοι φίξ..το θέμα είναι να κάτσω να γράψω..τεμπελόσκυλο...

τεχνητη αναπνοή στο μπλογκ κάποιος;

σορρυ ρε παιδιάαα! i'll try my best!

1.1.2009

Πέρασε η μέρα κερδίζοντας το φλουρί. Και τη χαρά δίνει το να κερδίζεις το φλουρί...δε λέγετε...θαρρείς και έκανες κανέναν άθλο. Αλλά δεν παύει να είναι το @#@$^&^%$#νο φλουρί. Άρα κάτι θα σημαίνει για την καινούργια χρονιά. (άιντε να δούμε) Παίρνεις τα πάνω σου..(χοχο)

Πηγαίνουμε για τζοκερ. Ε ναι μας έπιασε και μας η μανία (και τώρα που ξαναχει τζακποτ.. εννοείτε θα πάμε). Περιμένουμε την κλήρωση. Εγώ να πρήζω τον καημένο τον Γιάννη για το που θα βρω αποτελέσματα και πότε είναι η κλήρωση (θαννκς που δεν με έβρισες ρε συυυ!!!). (τελικά έπιασε 3 σωστούς η αδερφή μου). Αλλά και πάλι μετράει η αγωνία… που και που είναι καλά να χεις αγωνία..

Το κορυφαίο… γυρνώντας από το προποτζίδικο…είδαμε τον …. Hint:
γνωστός…φουντωτός…πορτοκαλί…χοντρός…γάτος…
Τον Garfield της γειτονιάς μας!!! Τέλειο γατόνι...πορτοκαλί-άσπρες ριγούλες…χοντρούλης…τον πετύχαμε παίρνοντας μία στροφή...που χρόνος για φωτογραφία….

Do it like in 2001

Το 2001 είναι απ' όσο θυμάμαι ένα από τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Θυμάμαι ότι ήταν ένα γεμάτο έτος. Γεμάτο χαμόγελα, γνωριμίες, έρωτα, εμπειρίες.Ξεκίνησε μάλλον ήσυχα και έληξε θυελλώδες. Αυτό που θυμάμαι χαρακτηριστικά είναι ότι μπαίνοντας στο 2001 είχα βάλει 2 στόχους. Ένας ήταν να χάσω κάποια από τα περιττά κιλά μου. Ξεκίνησα κάπου τελη Απρίλη με αρχές Μαΐου και είχα χάσει σύνολο 25 κιλά. Τι ευτυχία να βλέπεις ένα άλλο άνθρωπο κάτω από τα κιλά που σε βαραίνουν.Στη δεύτερη πρόθεση δεν θα αναφερθώ γιατί είναι αρκετά προσωπική αλλά λέω μόνο ότι και αυτή πραγματοποιήθηκε μέσα στο 2001.

Έρχεται ή μάλλον έφτασε το 2009. Με βρίσκει με σταθερή δουλειά, με καινούργιους φίλους, με +35κιλά από το 2001, πλουσιότερη σε εμπειρίες αλλά όχι χαρούμενη και ερωτευμένη. Γνωρίζω ότι πρέπει να αλλάξω εγώ για να αλλάξει το γεγονός αυτό.


Οι αλλαγές πάντα θέλουν σκέψη και μελέτη. Προμελέτη ίσως. Για να έχουν αποτέλεσμα και διάρκεια. Άμα βαθιά μέσα μας δεν ξέρουμε γιατί αποφασίσαμε να αλλάξουμε κάτι και το κάνουμε επειδή μοιάζει να είναι το σωστό ή μας είπαν ότι είναι καλό να το κάνουμε , τότε σίγουρα θα απογοητευτούμε πολύ σύντομα και θα εγκαταλείψουμε. Άσε που το χειρότερο είναι πως θα απογοητευτούμε από τον ίδιο μας τον εαυτό.


Όλη αυτή η εισαγωγή επειδή τελειώνει μια χρονιά. Σαν φαντάσματα οι σκέψεις πάνε και έρχονται. Δεν μένουν να αξιολογηθούν, να συμμαζευτούν, να μεταλλαχτούν. Πως μπορώ να μπω εγώ στο 2009 χωρίς να σκεφτώ σοβαρά το 2008(που ήταν και πολύ σκατά χρονιά λέμε!!!!). Το τι έκανα και κυρίως τι δεν έκανα το χρόνο που πέρασε. Ξαναλέω, ναι μεν ξέρω τι πέρασα αλλά σε ότι δεν με συμφέρει δεν σταματάς. Δεν θα σκεφτώ κάτι βαθύτερα που ξέρω ότι δεν με συμφέρει. Με τίποτα όμως. Εκεί είναι όμως η ρίζα του κακού. Αυτά που έκαναν χάλια το 2008 (και ήταν στο χέρι μου να μην γίνουν), αυτά πρέπει να σκεφτώ(να τα βάλω κάτω και να τα πατήσω) και να βάλω στόχο να αλλάξουν.


Κάπου εδώ μπαίνει στη μέση μια λίστα με ερωτήσεις που βρήκα εδώ. Είναι 45 ερωτήσεις που χρησιμεύουν για ένα ξεκαθάρισμα σκέψεων και πράξεων. Κάθομαι και απαντάω σε όλα αυτά και βρίσκω απαντήσεις. απαντήσεις που σίγουρα ξέρω από πριν αλλά είναι φαντάσματα. Το θέμα είναι να μην μείνω εκεί αλλά να ψάξω να βρω λύσεις και τρόπους να προχωρήσω. να αλλάξω τη ζωή μου. και αυτό που νομίζω ότι λείπει είναι οι εναλλακτικές.


Ξέρω οτι ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω στο 2001...αλλά εγώ μπορώ να προσπαθήσω να κάνω το 2009 σε μια τόσο ευτυχισμένη και καλή χρόνια όπως το 2001. I should try at least.


Ps. ένα απο τα new year's resolutions είναι να μην αφήνω πεινασμένο το μπλόγκ μου, άσχετο αν αυτά που θα γράφω δεν θα είναι τρελού επιπέδου. Στο κάτω κάτω το μπλογκ το έφτιαξα τότε για να ξεσκάω..

Σωστήηηη, σωστήηηηηη

έλεγε μια θεία στο σουπερ μάρκετ απευθυνόμενη σε μένα επειδή.....

α) Γκρίνιασα με την ταμία επειδη πάλι μου έφαγε τα 2 σεντς (που συνηθήζουν να κρατάνε πλέον χωρίς να σου λένε τίποτα)

β) Είχα μαζί μου υφασμάτινη τσάντα και έβαλα όλα τα πραματά εκει μέσα.

γ) Είπα στην ταμία ότι χτύπησε λάθος τιμή σε ένα προϊόν που θυμόμουν την ακριβή τιμή(που έλεγε στο ράφι).

Μάγκεψε και ο Rudolph!

έβγαλε την κόκκινη μύτη, έβαλε ένα κουστουμάκι (ή συνολάκι), πήρε και ένα ποτήρι σαμπάνια(ή μια τσάντα φάκελο) και περιμένει τις γιορτές.....



Τα είδα σε μαγαζί της επαρχείας..και δεν άντεξα να μην τα βγάλω φωτογραφία. Πέρασαν σίγουρα 3 βδομάδες..και ακόμα είναι εκει...τιμή..γύρω στα 25 €.

πείτε με γκρινιάρα...

αλλά πείτε ότι έχω και δίκιο...

λοιπόν..είπα και γω να νοικοκυρευτώ και να μην κουβαλάω τα άπλυτα στη μαμά στην Θεσσαλονίκη.. άρα..ώρα να ψάξω για πλυντήριο. Εδώ υπάρχουν δύο μεγάλα καταστήματα(φίρμες παιδί μου..) άρα έκανα σήμερα μια βολτούλα. Πάω πρώτα στον πορτοκαλί ειδικό μου δείχνει μια κοπέλα 2 στενά πλυντήρια(δεν έχω πολύ χώρο στο μπάνιο) μου είπε..κατηγορία ενέργειας, τα προγράμματα, που κατασκευάστηκε κτλ κτλ. τιμές προσιτές ..άτοκες δόσεις. ωραίααα....

όμως..είπαμε να κάνουμε και λίγο έρευνα αγοράς.

πάω λοιπόν λίγα μέτρα πιο πάνω στον Τεμετερίδη. Μπαίνω ρωτάω..με στέλνουν στον όροφο. Ανεβαίνω , βλέπω τον υπάλληλο να κάθετε στον υπολογιστή..καλησπερα το και το θέλω. μου κάνει νεύμα με το κεφάλι και μου δείχνει καμιά δεκαριά στενά πλυντήρια. εγώ σκέφτομαι..τι? that's it? δε θα κουνηθεί από τη θέση του; ..χμμμ τεσπα.. κοιτάω τα πλυντηριάκια..οκ ωραία..
μπαίνει ένας τύπος μέσα..καλησπερίζει τον πολυάσχολο υπάλληλο.. Γεια σου Μπαμπη..όλα καλά; Ναι, όλα καλά. Ήρθα για μια τοστιερα..τι έχεις;

και ο τυπος..σηκώνετε από το γραφείο του..και τρέχει να δείξει ΤΟΣΤΙΕΡΕΣ στον γνωστό του.

έλεος..

είπαμε να κάνουμε παρέα αλλά όχι κι έτσι ρε συ...

λολ καραλολ..τρεμω απο το γέλιο...

σας είπα στο Βερολίνο που είχαμε και παιδιά απο την Τουρκία έτσι; επιστροφή στις χώρες μας..facebook φιλαράκια κτλ κτλ όλα ωραία και καλά μεχρι σήμερα.. μου στέλνει ένα απο τα παιδιά μια πρόσκληση για μια εκδήλωση στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης στην μνήμη του Ατατουρκ.

ΡΕ ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ;

θα τον αρχίσω και γω τώρα τίποτα για τους Κούρδους και για την γενοκτονία των Αρμενίων να στρώσει το βλαμένο.

sorry re paidia..

Σορυ που χω να γράψω κάτι αιώνες. έλειπα και λίγο εκτός. λίγο να τεμπελιάσω. λίγο να καταπιαστώ με την εργασία για το μαστερ. λίγο να παίξω geo challenge. πάει το χασα. θα ακολουθήσει θέλω να πιστεύω μες την επόμενη βδομάδα μου ένα ποστ για τα τραγουδάκια σας. να πω από τώρα ενα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που καθίσατε και κάνατε τις λίστες! σμουατς σε όλους..

Επίσης θέλω να πω ότι σήμερα , για δεύτερη φορά στη ζωή μου, ένας άνθρωπος με έφερε σε σημείο που να θέλω να τον δείρω τρελά). ένιωσα τόσο έντονα το αίσθημα της ΟΡΓΗΣ. παιδιά καταλαβαίνω πόσο λεπτές γραμμές υπάρχουν μέσα μας. είναι να μην σου στρίψει. δεν περιγράφω το τι βρισίδι έριξα και τι άλλο έγινε εδώ. Απλά θα πρέπει να κάνω υπομονή ως τον Ιούνιο και ένας άνθρωπος θα χει πεθάνει για μένα. δυστυχώς πρέπει να μοιραστώ κάποιους μήνες ακόμα μαζί του. Θα περάσουν ..δε θα περάσουν. θα τον αγνοήσω αυτόν τον άνθρωπο ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΩ. ελπίζω να μην χρειαστεί να συνεργαστώ ξανά μαζί του. και φυσικά ελπίζω να μην διαβάζει το μπλογκ μου. λολ ευτυχώς δεν έχω κοινό.:P

Πάντως μην ανησυχήσετε ..όλα καλά..περασε η καταιγίδα. (τώρα αν μπουμπουνίσει πάλι λίγο αύριο δεν ξέρω.)

Σας φιλώ και το επόμενο ποστ ελπίζω να είναι λίγο πιο χαρούμενο.

Τι άκουγα στην εφηβεία...

Η αγαπητή Mafalda δεν ήξερε τι έκανε όταν με κάλεσε να συμμετάσχω...γιατί εγώ θυμήθηκα την εφηβεία μου και θα ξεσκονίσω τρελά σουξεδάκια. Βέβαια αυτό θα με εκθέσει λίγο..αλλά οκ..ποιος με διαβάζει :P
Να πω λοιπόν και το εξης ..οτι εγώ είμαι πολύ της μελωδίας..του ήχου..πρέπει να μου αρέσει ο ήχος..ο στίχος μπορεί να είναι ο πιο γαμάτος(βλέπε του Μάλαμα που με ζαλίζει η Έλενα..((ναι Έλενα εσένα εννοώ)) αλλά άμα δε μου κάτσει στο αυτί ο ήχος..δεεεεεεεε.. Ακολουθούν λοιπόν
«Τραγούδια που αγαπήσαμε και ακούγαμε φανατικά, πριν από δέκα χρόνια. Ε, τώρα αν είναι εννέα ή δώδεκα τα χρόνια δεν είναι και για θάνατο, εντάξει;

Σαν παιδί λοιπόν και γω μεγαλωμένο στη Γερμανία του '90 δε θα μπορούσα να μην άκουγα Techno. Το Love Song του Mark'oh ήταν ένα απο τα αγαπημένα μου.(1995)



3 χρόνια αργότερα με είχε καταλάβει μια μανία με το r'n'b απο εκείνη την εποχή μου μεινε κουσούρι η Missy Elliot που χει κάτι καμένα βιντεοκλιπ.(μα πολύ καμένα)



και last but not least οι θεοί..The Prodigy. Τους άκουγα και τους ακούω.. το συγκεκριμένο τραγουδάκι..το έβαλα γιατι τότε είχα πήσει τη καιμένη αδερφούλα μου να πάμε να πάρουμετο Maxi Cd μισό μισό γιατί δεν μου φτάναν τα λεφτά..και η καημενούλα ήρθε..χεχε (1996)


τώρα τα δύσκολα... αφιέρωση θές ε; χμουρφ πάρε κάτι που είναι αρκετά παλιό αλλά πολύ δυνατό

Σήμερα είμαι τόσο χαρούμενη...

που θα μπορούσα να χορέψω.. ;p wow ε;